İçinizde bir boşluk hissettiginiz oldu mu ? Sebebini bile bilemediğiniz boşluk anı ,o boşluğu nasıl dolduracağınızı düşündüğünüz bir an !

• Sıkılıyorum ama nedenini bilmiyorum.

• Birşeyler yemek istiyorum ama ne yemek istedigimi bilmiyorum.

• Bir yerlere gitmek istiyorum acaba sinemayamı gitsem? Hayır istemiyorum,acaba arkadaşlarla buluşup bir yerleremi gitsek? Hayır ya bugün onlarla da olmak istemiyorum.

Bunların hepsini aklınızdan geçirdiğiniz halde hala içinizdeki boşluğu dolduramadığınız anlar en kötü zamanlarınızdır.

Öyle bir şeyle başedeceksiniz ki ne olduğunu bile bilmiyorsunuz. Düşmanınızın bir hayalet olması gibi bi durum; göremiyorsunuz,nasıl bir şey bilmiyorsunuz.

Sadece hissedebiliyorsunuz.
İçinizdeki boşlugu doldurmak için öyle bir şey bulacaksınız ki bir puzzle ın en önemli parçalarından birisi olacak.

Puzzle nin eksik kalan parçası yerine oturdugunda tüm girinti ve çıkıntıları tam olarak dolduğunda resmin güzelliği ortaya çıkacak böylece tamamlanmış olacak.
Ruhun ve bedenin eksik kalan puzzle parçasını bulmak gerekir,işte temelde yatan problemimiz bu bu parçayı nasıl bulacağımız ve bunu uygun yere nasıl yerleştirecegimiz. Bunu en iyi insanın kendisi bilebilir.

Bu anlarda genelde eksik kalan puzzel parçası genelde bir sevginin yokluğudur. Birinin sizi sevdigini hissetmeniz ,yalnız olmadığınızı bilmeniz bu eksikliği tamamlar.

Kendinizi sevmeniz de bu eksikliği tamamlar. Kimse sizi sevmiyorsa, şımartmıyorsa, siz kendinizi sevin,siz kendinizi şımartın (kendinize güzel bir kazak alın,saçınızı degiştirin,bir sınavdaki en yüksek notu siz alın) ruhunuzu doyurun ihtiyacı olan sevgiyi verin,şımartın onu.

Çok yoğun olduğunuz, kafanızı bile kaşıyacak vaktinizin olmadığı anlarda bile bu boşluğu hissediyor,farkedebiliyorsanız bunun tek sebebi kendinize zaman ayıramıyor olmanızdır. Kendinize zaman ayırın ,içinizdeki sese kulak verin hatta onu gerçekten dinleyin içinizdeki tüm sessizlikleri bir çığlıga dönüştürün. O ses size;
-”Canım sinemaya gitmek istiyor”
-Canım bugün pasta yapmak istiyor” diyebilsin.

İçimden gelenleri bir kalemde yazdım uzun zamandır içimdekileri yazmak istiyordum ve şimdi sadece içimden geldiği için bunu yaptım.

İçimdeki boşluğun dolduğunu hissediyorum galiba içimden geçenleri yazabilmiş olmanın şımarıklığını yaşıyorum.

Yazan: Nuriye